نماینده محترم ولی فقیه و امام جمعه زنجان در روز شهادت حضرت امام صادق(علیه السلام) با اشاره به اینکه اساس همه چیز در عالم آفرینش «حکمت الهی» است، بیان داشتند: همه چیز در این جهان از آفرینش انسان تا ارسال رسل، همگی بر اساس حکمت الهی است.

حضرت آیت الله خاتمی فرمودند: فضل و برتری در به کارگیری الفاظ پیچیده و سخت نیست بلکه مطالب هرچقدر ساده تر بیان شوند بهتر و قابل فهم تر خواهد بود. به عبارتی با هر کس باید به اندازه ظرفیت فهم و دانش و توانایی او صحبت کرد. ایشان در ادامه با توجه به مدیریت جامعه شیعه از طریق «فقه شیعه» اذعان داشتند: تداوم حیات فکری و عقیدتی مدیون امام باقر و امام صادق(علیهم السلام) است و فقه شیعه غنی ترین فقه امروز به شمار میرود که باید توجه بیشتری به این مساله کرد.

ایشان به عنوان مثال به پایه گذاران علوم جغرافیا و علوم پزشکی در حیطه مغز و اعصاب به ترتیب به ابن هیثم و زهراوی که هر دو از شاگردان امام صادق(ع) بودند، نیز اشاره کردند و فرموردند: امام صادق (ع) در تمام زمینه های تاریخ، جغرافیا، فیزیک، شیمی، حدیث، تفسیر و… شاگردان مجربی تربیت و پرورش دادند.

امام جمعه محترم در جمع روحانیون و اقشار مختلف مردم بیان داشتند: علت عدم قیام امام صادق(ع) در آن زمان، عدم وجود یاران واقعی و آماده جانفشانی بودو لذا یکی از برنامه های اصلی امام صادق(ع) تربیت و تذکیه یاران واقعی بود. در این ارتباط امام صادق (ع) میفرماید: «سه بار زمینه قیام فراهم شد و ولی خدا لعنت کند کسانی را که اسرار ما را افشا کردند.»

ایشان در پایان مجلس را به چند حدیث از امام صادق (ع) منور کردند. از جمله «نمیرسند به ولایت ما مگر با ورع و اجتهاد در دین و رعایت مساوات بین برادران».

والسلام علیکم و رحمه الله برکاته

موسسه آموزش عالی نورالزهراء(س)همزمان با فرا رسیدن ماه محرم جلسه اخلاقی با حضور آیت اله حسینی (دام ظله) ، موسس حوزه علمیه نورالزهراء(س) در دفتر ایشان برگزار کرد. در این دیدار طلاب دو رشته کلام اسلامی  و فقه و اصول شرکت داشتند

در این جلسه آیت اله حسینی با اشاره به حدیث “لاتکتمل العقل الا بالتبایع الحق” از حضرت علی (ع) بیان داشت: کمال عقل در پیدا کردن حق است و پیدا کردن حق پیدا کردن خداست. ولی چون توحید انسانها متفاوت است و ایمان 10 درجه است نمی توان کسی که در مراحل ابتدایی است به مراحل بالا توصیه کرد. لذا آیه ” فتبارک الله احسن الخالقین” با میزان عقل رابطه دارد.

ایشان یکی از دلایل روشن پیدا کردن حق توسط عقل را ارجاع قرآن به عقل دانست أفلا یعقلون …  آیا شما در آسمانهاو زمین و نشانه های الهی تعقل نمیکنید پس معلوم می شود که تفکر ذاتی است اما شعور و فهم ها متفاوت است  و بر اساس تعریف اشیاء باستنباط ها در فهم اشیاء و استدلالات دچار اشتباه می شویم.

آیت اله حسینی در ادامه موضوع دو علم منطق و کلام را بیان کرد و افزود: این دو علم وسیله و کلید شناخت هستند علم کلام استدلال به داده های دینی است که اهل بیت (ع) بر اساس عقل استدلال کرده اند که اینها با مطالعه منطق … امکان پذیر است ودرباره علم منطق به بیان ابن سینا اشاره کردند که ” حد تام برای اشیاء نداریم و تعاریف، ظاهر قضایا هستند لذا برای یادگرفتن ریشه ای اشیاء باید این مبادی را یاد گرفت. مخصوصا ادبیات عرب و معانی و بیان و بدیع .ایشان به نقش کتاب برهان شفا از علامه طباطبائی اشاره کرده و افزود: یکی از صناعات خمس برهان است و این کتاب بیان می کند که چطور می توان برای اشیاء استدلال کرد و چطور بفهمیم استدلال صحیحی کردیم.

 در پایان جلسه ایشان وظایف طلاب را در این ماه متذکر شده و گفت: وظیفه سنگین طلاب است که با هجمه ها و شبهه ها مبارزه کند، باید امام شناسی را به مردم آموخت و معرفت امام در گرو توحید شناسی است و توحید هر قدر قوی باشد اخلاص قوی خواهد بود. لذا دیگر شبهاتی چون برای چه بر امام می گرییم و ….  پاسخ داده خواهد شد.

ایشان دلیل راهیابی شبهات را عدم شناخت صحیح خدا و امام دانست و افزود:  اولین راه ساخته شدن یغظه (موعظه) و بیداری است لذا علمایی مثل شیخ مرتضی انصاری هر شب منبر میرفتند و موعظه می کردند و منطق از هر چیزی بالاتر است و این هم در قالب توحید است.

مرحوم آقای بلادی فرمود: یکی از بستگانم که چند سال در فرانسه برای تحصیل توقف داشت در مراجعتش نقل کرد که
در پاریس خانه ای کرایه کردم و سگی را برای پاسبانی نگه داشته بودم.
شب ها درب خانه را می بستم و سگ نزد در می خوابید
و من به کلاس درس میرفتم و برمیگشتم و سگ همراهم به خانه داخل می شد.
شبی مراجعتم طول کشید و هوا هم به سختی سرد بود،
به ناچار پشت گردنی پالتوم را بالا آورده، گوش ها وسرم را پوشانیدم و دستکش در دست کرده صورتم را گرفتم
به طوری که تنها چشمم برای دیدن راه باز بود.

با این هیئت درب خانه آمدم تا خواستم قفل در را باز کنم
سگ زبان بسته چون چهره خود را تغییر داده بودم و صورتم را پوشیده بودم
مرا نشناخت و به من حمله کرد و دامن پالتوم را گرفت.
فورا پشت پالتو را انداختم و صورتم را باز کرده صدایش زدم تا مرا شناخت
با نهایت شرمساری به گوشه ای از کوچه خزید
در خانه را باز کردم هرچه اصرار کردم داخل خانه نشد به ناچار در را بسته و خوابیدم.
صبح که به سراغ سگ آمدم دیدم مرده است دانستم از شدت حیا جان داده است.

اینجاست که هر فرد از ما باید به سگ نفس خود خطاب کنیم چقدر بی حیایی
آره اون سگ صاحبش رو نشناخت ولی وقتی دیدکه به صاحبش حمله کرده سزای اون گستاخی رو مرگ دونست.

ولی من چی این همه از همه طرف برام اتمام حجت شده هرجا میرم اثر صاحب اختیارم رو میبینم .

میدونم که دارم گستاخی میکنم و بازگستاخی میکنم.

پشیمون که نمیشم هیچ، توقعم ازش بیشتر میشه!

کاش قدری در برابر صاحب اختیارمون حیا میکردیم !!!

منبع  : داستانهای شگفت نوشته شهید دستغیب(ره).

“تسنیم”

پی نوشت:
1.    قطعاً در مالها و جانهایتان آزموده خواهید شد، و از کسانی که پیش از شما به آنان کتاب داده شده و [نیز] از کسانی که به شرک گراییده اند، [سخنان دل] آزار بسیاری خواهید شنید، و [لی] اگر صبر کنید و پرهیزگاری نمایید ، این [ایستادگی] حاکی از عزم استوار [شما] در کارهاست.
منبع: سایت علی اکبر

یکی از عوامل موثر در رفع غم وایجاد شادمانی ، مسئله ذکر ویاد خداوند است .یاد خداوند چه به صورت زبانی وچه عملی باعث شادمانی وانبساط می شود .از امام صادق منقول است که فرمودند : هیچ چیز نیست مگر آن که او را حدی است ؛ مگر ذکر که خدای تعالی به اندکی از آن راضی نمی شود وحدی برای آن قرار نداده است .بدون ذکر احساس اتصال وارتباطانسان با خداوند قطع شده وزندگی سخت وتنگ می شود .در حدیث قدسی خداوند می فرماید : « من همنشین کسی هستم که مرا یاد کند »وثمره همنشینی با مبدا سرور وشادمانی واحساس ارتباط با او بسط وجودی است که همان شادمانی واقعی است.مسلمان می آموزد که در هنگام سختی ها با یاد وذکر خداخود را آرامش بخشد وبه هنگام نعمت ها هم با یاد خدابه نعمت تداوم بخشد .تا جایی که ذکر ویاد خدا در زندگی او حاکم بوده وهمه چیز در گستره ذکر معنا ومفهوم بیابدهر ذکری را فاید وتاثیری است واز جمله بعضی اذکار در گشایش کارها ویا در انبساط روح تاثیر بسزایی دارندوبرخی دیگر برطرف کننده گرفتگی ویا رهایی بخش از غم واندوه است .. .

در جشنها و مجالس تار میزد، اما مثل خیلی از افراد ایل قشقایی شغل اصلی اش دامداری بود. از جوانی تار زدن را آموخته بود و در کنار پرورش دام، هر زمان مجلسی می شد و مهمانی به راه می افتاد، «جهانگیر» برای تارزنی دعوت بود. این روند زندگی، تا چهل سالگی اش ادامه داشت، تا اینکه یک روز تارش شکست و برای تعمیر آن راهی شد…

حدود چهل تابستان را گذرانده بود که ایل قشقایی، به ییلاق سیمیرم(1) رفت. او هم همراه ایل، بساط زندگی را جمع کرده و مثل همیشه، تارش کنارش بود. یک روز که برای خرید مایحتاج زندگی، همراه خانواده اش به شهر اصفهان رفت، فرصت را مناسب دید تا تار شکسته اش را برای تعمیر، نزد استاد یحیی ارمنی ببرد. به همین خاطر شروع به گشتن کرد تا حجره ی او را پیدا کند.
همینطور که پرسان پرسان در شهر می گشت و سراغ استاد یحیی را می گرفت، به شیخ نورانی و روشن ضمیری برخورد و از او پرسید که نشانی او را می داند یا خیر. شیخ با لبخندی به جهانگیر نگاه کرد و گفت: «آری! نشان او را می دانم، ولی جوان! حق است كه پى كار بهترى بروى و دانش بیاموزى. اگر راست می گویی، برو اول تار وجود خودت را درست كن…» شیخ حرفهایی زد و آرام آرام دور شد. نگاه جهانگیر قدمهای او را دنبال می کرد. نه توان راه رفتن داشت و نه جرأت نشستن. درونش غوغایی شده بود. شیخ چه گفت و جهانگیر چه شنید، کلامی بود که دنیای او را ویران کرد و دوباره ساخت.
جهانگیر تار و ایل و زندگی گذشته اش را رها کرد و به حوزه ی علمیه ی اصفهان رفت. با وجود سن نسبتا بالا، با جدیت تمام بر سر تصمیمی که گرفته بود ماند و هرگز توبه اش را نشکست. جهانگیرخان قشقایی تا جایی پیش رفت که شاگردانی مثل آيت اللّه العظمى بروجردى، شهيد آيت اللّه سيد حسن مدرس و مرحوم ارباب اصفهانى را تربیت کرد و از بزرگترین عرفای زمان شد.

پی نوشت:
1. جایی حوالی اصفهان

منبع: کتاب قصص التوابین (داستان توبه کنندگان)، علی میرخلف زاده، بخش چهل داستان، داستان سی و نهم، به نقل از سایت غدیر

از گیله مرد پرسیدم : بهترین چیزی که میشه از دنیا برداشت چیه ؟

کمی فکر کرد و گفت : دست ؛

با تعجب گفتم : چی ؟ دست ؟

گفت بله ، اگر از دنیا دست برداریم کار بزرگی انجام دادیم که کوچکترین پاداشش رضوان خداونده

و ادامه داد که : حب الدنیا راس کل خطیئه

“تسنیم”

“صالحی”

بسم الله الرحمن الرحیم

با خدا حرف بزن

با مخلوق اگر اشتباه حرف بزنی مچ ات را می گیرند

اما خدا این طور نیست

خدا به حرفهایت گوش می دهد

واین گوش دادن باعث می شود که حرف زدن یاد بگیری


“حاج اسماعیل دولابی”

“تسنیم”

صالحی

از پیامبراکرم (صلوات الله علیه و آله) نقل است که حضرت فرمودند:

«مَنْ قَالَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ کَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِکُلِّ مُؤْمِنٍ خَلَقَهُ اللَّهُ مُنْذُ خَلَقَ اللَّهُ آدَمَ إِلَى أَنْ تَقُومَ السَّاعَةُ حَسَنَةً وَ مَحَا عَنْهُ سَیِّئَةً وَ رَفَعَ لَهُ دَرَجَةً»؛ اگر کسی برای مؤمنین و مؤمنات طلب مغفرت کند، خداوند به عدد هر مؤمنی که از هنگام خلقت آدم تا قیامت خلق می‏کند، برای او سه چیز در نظر می‏گیرد؛ برایش حسنه می‌نویسد و از گناهانش می‌کاهد و بر مقامش می‏افزاید. بحارالأنوار،ج 90، ص391.1

در جامعه اسلامی، مسلمین باید به فکر هم باشند و نسبت به دیگران غافل نباشند. اگر ما برای ديگران دعا كنيم، به‌تدريج به حدی از كمال خواهیم رسید كه در زمانی که فقط برای خودمان دعا می‌كرديم، نمی‌توانستيم به آن كمال برسيم، چرا که وقتی فقط برای خودمان دعا می‌كنيم، ديدمان را به اندازه وجودی خودمان محدود كرده‌ايم. اما هنگامی كه دیگران را در دعاهای خود سهیم می کنیم، سعه وجودی‌مان گسترش یافته و تنگ‌نظری‌ها از دل و جانمان دور می شود و این افزایش وسعت دید، به‌تدريج موجب كمال انسان خواهد شد.

لذا شایسته است که انسان براي غير استغفار کند و حتّی از مؤمنین هم بخواهید که برایش استغفار کنند.

مولف:حجت الاسلام دکتر آقاتهرانی صفری

تخففوا تلحقوا….
سبکبار شوید تا برسید…


چند سال پیش بود. اولین سفری که یکی دو شب را در دل طبیعت و در چادر خوابیدم. راهی دریاچه گهر بودم. همه وسایل سفر را باید در یک کوله پشتی جا می دادم… کیسه خواب، لباس گرم، خوراکی، قاشق و لیوان و بشقاب، چادر مسافرتی…

از آخرین نقطه‌ای که با ماشین رفتیم تا دریاچه، نزدیک به چهار الی پنچ ساعت پیاده‌روی کوهستانی داشت. بارهای سنگین را چهارپایان عزیز برامون برده بودند ولی زحمت کوله پشتی را باید خودمان می کشیدیم. وقتی قراره چند ساعت یک کوله را در مسیر کوهستانی حمل کنی آنوقت حسابی مراقب محتویاتش هستی. تا می توانی از وزنش کم می کنی و فقط لوازم ضروری را برمی‌داری.

یادمه به خاطر پرهیز از سنگینی بار، آب به اندازه کافی بر نداشته بودیم. توقف صبحانه‌مان خیلی طولانی شد و در مسیر به آفتاب خوردیم. اوایل نمی‌دونستیم که طول مسیر چقدره و جلوتر خبری از آب نیست. حس مباحثه در وجودمان حسابی گل کرده بود و خیلی جدی در خصوص مسائل مختلف صحبت کردیم.

دو سه ساعت گذشته بود و نزدیک به یازده ظهر باید زیر آفتاب مستقیم راه می رفتیم. ذخیره آب مان تمام شده بود و فقط یک بطری از آب کرم آلودی داشتیم که یکی از دوستان از چشمه‌ای در توقفگاه صبحانه پر کرده بود. صبر کردیم، صبر کردیم… ولی از یک جایی به بعد دیگر توان نداشتیم. تشنگی خیلی اذیت می‌کرد و ما هم اینقدر حرف زده بودیم که دهانمان خشک شده بود. آخر از همان آب خوردیم ولی آن هم برای رفع عطش کافی نبود. اگر می دانستیم آب بیشتر می آوردیم و یا کمتر حرف می زدیم… به مصیبتی رسیدیم به دریاچه… تازه آنجا بقیه افراد گروه را پیدا کردیم.

وقتی قرار باشه بری سفر، آن هم تنها و بدون امکانات رفاهی، باید خیلی مراقب کوله ات باشی… سنگین نباشه ولی احتیاجات اصلی را پاسخ بده… آنجا است که تازه قدر یک جرعه آب برایت مشخص می شه… ارزش این آبی که با یک اشاره در چند قدمی است وقتی مشخص می شه که در میان یک مسیر پر فراز و نشیب کوهستانی گیر کرده باشی و راهی به سمت عقب نداشته باشی… مجبوری عبور کنی، با تشنگی، با سنگینی بار…



وصایای حضرت علی (علیه السلام) به فرزندشان عجیب یاد سفر گهر را در خاطر زنده می کنه…

« و بدان، که در برابر تو گردنه‌‏اى است بس دشوار. کسى که بارش سبکتر باشد درگذر از آن، نیکو حال‏تر از کسى باشد که بارى گران بر دوش دارد. آنکه آهسته مى ‏رود، از آنکه شتاب مى‏ ورزد، بدحال‏تر بود. جاى فرود آمدن از آن گردنه یا بهشت است یا دوزخ. پس، پیش از فرود آمدنت، براى خود پیشروى فرست و منزلى مهیا کن. زیرا پس از مرگ، خشنود ساختن خداوند را وسیلتى نیست و راه بازگشت به دنیا بسته است…»



«فَإِنَّ الْغَایَةَ أَمَامَکُمْ وَإِنَّ وَرَاءَکُمُ السَّاعَةَ تَحْدُوکُمْ تَخَفَّفُوا تَلْحَقُوا فَإِنَّمَا یُنْتَظَرُ بِأَوَّلِکُمْ آخِرُکُمْ» خطبه 21

دیر یا زود به منزل رسید که رستاخیز پیش رویتان است و ساربان مرگ بانگ «الرّحیل» سر داده و شما را به پیش می‏راند، سبکبار شوید تا برسید که ره‏سپردگان به انتظار آخرین مسافرند تا دادگاه بزرگ الهی حسابرسی بندگان را بیاغازد.



سیّد رضی می گوید:


این خطبه را اگر با دیگر سخن‌های دنیا - جز خطبه خدا و پیامبر - بسنجند، بر همه فزونی کند و در عظمت پیشی گیرد و سرآمد شود، نگاه کنید به جمله تخففوا تلحقوا (سبکبار شوید تا برسید)، تا کنون سخنی کوتاه‏تر و پربارتر از این شنیده نشده است، چه ژرف کلمه‏ ای و چه ریشه‏ دار حکمتی !

“تسنیم”

«معني اول «تزکيه» تصفيه کردن و پاک و پاک و پاکيزه کردن است، مثل تطهير، و وقتي مي‌گويند «تزکيه‌ي نفس» مقصودشان صيقل دادن نفس و پاکيزه‌ کردن نفس از آلودگي‌هاست. معني ديگر «تزکيه» تَنميه يعني نموّ دادن و رشد دادن است؛ مثل گياهي که در اول به صورت برگ ضعيفي است و بعد اگر شرايط و عوامل مساعد باشند تدريجاً رشد مي‌کند. پس معني دوم «تزکيه‌ي نفس» رشد دادن، تکامل بخشيدن و از نقص به کمال بودن است.

اين دو معني، مختلف است ولي در بعضي موارد تقريباً لازم و ملزوم يکديگرند، اگر شما پاکيزه کردن را به يک جماد نسبت بدهيد، اين معني مغاير با رشد و نموّ است، مثل اينکه مي‌گوييم «تطهير لباس». در مورد لباس يا بدن، تزکيه گفتن غلط است. اما در موجودات زنده و روينده که در مسير رشد و تکامل‌اند، آنچه که براي آنها آلودگي و بر ضد و منافي طبيعتشان شمرده مي‌شود، همان چيزهايي است که مانع رشد آنها هم هست. مثلاً گاهي زراعت دچار آفت مي‌شود و در آن علف‌هاي هرزي پيدا مي‌شود که قوه‌ي زمين و رطوبت را جذب مي‌کند و مانع رشد زراعت مي‌شود. يا مثلاً گاهي در بدن انسان انگل پيدا مي‌شود. از نظر پزشکي اين براي بدن انسان يک آلودگي است و بر ضد بدن است. انگل نمي‌گذارد بدن آن سلامت و کمال و رشد خودش را داشته باشد، خون يا مقداري از مواد غذايي را که بايد به بدن برسد به خودش اختصاص مي‌دهد و روزبه‌روز بزرگ‌تر و بدن ضعيف‌تر مي‌شود.

پس در موجود زنده پاکيزه کردن مساوي است با رشد دادن؛ چون پاکيزه کردن يعني مانع رشد را برطرف کردن، و برطرف کردن مانع رشد، امري است که در ذات خودش روياننده و رشد و نموّ دهنده است.

پس معني «تزکيه‌ي نفس» صرفاً پاکيزه کردن نيست، بلکه پاکيزه کردني است که مستلزم رشد و نموّ هم هست. علت اين است که نفس و روح انسان يک موجود زنده است و در ابتدا موجود ضعيفي است و تدريجاً رو به کمال مي‌رود. هر چه نفس در علم و عمل پيشروي کند کامل‌تر مي‌شود.

بنابراين معلوم شد که تزکيه، هم مشتمل بر معني پاکيزه کردن است و هم مشتمل بر معني نموّ دادن» (آشنايي با قرآن ج 13شهیدمطهری، صص 135-134).

اسدی

یک پند از امام علی علیه السلام ؛عیدانه شب ولادت آن حضرت

وَ قَالَ ( عليه السلام ) : مَنْ نَصَبَ نَفْسَهُ لِلنَّاسِ إِمَاماً فَلْيَبْدَأْ بِتَعْلِيمِ نَفْسِهِ قَبْلَ تَعْلِيمِ غَيْرِهِ وَ لْيَكُنْ تَأْدِيبُهُ بِسِيرَتِهِ قَبْلَ تَأْدِيبِهِ بِلِسَانِهِ وَ مُعَلِّمُ نَفْسِهِ وَ مُؤَدِّبُهَا أَحَقُّ بِالْإِجْلَالِ مِنْ مُعَلِّمِ النَّاسِ وَ مُؤَدِّبِهِمْ .(نهج البلاغه ،حکمت 70)

امام علی علیه السلام فرمود: كسي كه خودش را پیشوا برای مردم بگماشت ،پس بر او[واجب] است که شروع کند به تعلیم خودش ، پیش از تعلیم دادن به دیگران ، و بایدتادیب کردن دیگران به وسیله روش و رفتارش ،پیش ازتادیبشان به زبانش باشد . معلم خودش و ادب کننده نفسش [باشد]، به بزرگداشت سزاوارتر است از آموزنده مردم و ادب کنندشان.

مفهوم : این کلام امام نصیحتی است به پیشوایان و زمامداران ، علما و واعظان ،مربیان و معلمان و هر کسی که به نوعی جلودار مردم است . امام به چنین کسانی سفارش می کند که باید ابتدا خود را تربیت کنند و سپس به اصلاح جامعه بپردازند . در این صورت است که سزاوار تعظیم مردم می گردند.(راه روشن ج2ص206)

مالکی

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA yles DefLockedState="false” DefUnhideWhenUsed="true” DefSemiHidden="true” DefQFormat="false” DefPriority="99″ LatentStyleCount="267″> ideWhenUsed="false” QFormat="true” Name="heading 1″ />

�ت ؛ آسایش تن ، و هم زندگی معنوی ؛ آسایش روح و شادی دل و صفای معنا راه روشنی است ؛ اما تلاش و وحدت و ایمان و فعالیت و عمل لازم دارد ، که به حمدلله دارید و باید افزایش بدهید .

کار کنید ، وحدتتان را حفظ کنید ، یاد خدا را در دلها نگه دارید ، به هم برسید ، دلهایتان را با هم صاف کنید ، با هم مهربان باشید ، از یکدیگر کینه به دل نگیرید ، انگیزه های کوچک شما را از هم جدا نکند ، که به حمدلله نکرده است و نخواهد کرد ؛ اگر چه دشمن این را می خواهد .

اگر با این روحیه ، با این ایمان ، با این قدم صادق حرکت کنید ، جمهوری اسلامی به اوج قله ی حیات طیبه که خدا وعده داده است ، خواهید رسید .

( بیانات مقام معظم رهبری در حرم امام رضا (ع)؛ نوروز93)

مالکی

مرحوم حاج ملا آقا جان در سال 1252 شمسی در روستای « آق کند» از توابع زنجان متولد شد و در سال 1335 در شهر زنجان وفات یافته است .
دوران تحصیلات علوم دینیه را در زنجان مدرسه « سید» در محضر علمای بزرگ مانند آیة الله فیاض دیزجی که از مراجع تقلید بوده و آقای آخوند ملا قربانعلی و سائر علمای بزرگ به پایان رسانده و انصافا” از فقه و اصول و علوم فلسفه و عرفان و علوم غریبه اطلاع کافی داشت .

شاید به دلیل شیوه خاص زندگی ایشان ، اطلاعات جامعی از مراحل مختلف تحصیل و تهذیب ایشان موجود نباشد ، اما همین مقداری هم که باقی است از عمق اخلاص و ارادت ایشان به اهل بیت - ع - حکایت می کند .
حکایات زیادی از شیفتگی و ارادت ایشان به اهل بیت در منابع مختلف نقل شده است از جمله به نقل بزرگانی چون آیت الله محمد جواد انصاری همدانی و جناب شیخ جعفر مجتهدی که شرح حالشان پیشتر از نظرتان گذشت ، دیدار با جناب حاج ملا آقا جان برای آنان از نقاط مهم و تاثیر گذار زندگی بوده است .

توسل مثال زدنی ایشان به اهل بیت - ع - از جمله ویژگی های بارز و شاخص ایشان است که در جای جای این سطور ملاحظه میشود .
جمعی از علمای بزرگ معاصر ایشان  مانند آیة الله مصطفوی ،علامه طباطبائی و آقای حاج شیخ موسی زنجانی به علم و دانش وی اعتراف نموده و ایشان را از نوابغ عصر خود دانسته اند.
حکایاتی که در ذیل از ایشان مطالعه خواهید فرمود ، از زبان  و قلم یکی از آخرین شاگردان ایشان ، آیت الله سید حسن ابطحی نقل شده است .

اگر چه این سطور به هیچ رو نمی تواند این انسان وارسته معرفی نمایند ، اما حداقل ادای دین و احترامی است ، نسبت به دوستان و ارادتمندان اهل بیت - ع  - که خداوند همه ما را از آن جمله قرار دهد .

انسان واقعی

یک روز از او سؤال  شد :
شما از علم کیمیا و علوم غریبه هم اطلاع دارید؟
دیدم با یک نگاه تأسف آوری  گفت:
اگر انسان برای این گونه از امور خلق شده بود،خیلی کم بود،انسان بیشتر از این ارزش دارد که حتی درباره این گونه از مطالب فکر کند. اگر انسان،انسان بشود همه این علوم و فضائل خود به خود به سراغش می آید و او به آنها اعتنائی نمی کند.

ماخذ : کتاب پرواز روح صفری

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA yles DefLockedState="false” DefUnhideWhenUsed="true” DefSemiHidden="true” DefQFormat="false” DefPriority="99″ LatentStyleCount="267″> ideWhenUsed="false” QFormat="true” Name="heading 1″ />

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA yles DefLockedState="false” DefUnhideWhenUsed="true” DefSemiHidden="true” DefQFormat="false” DefPriority="99″ LatentStyleCount="267″> ideWhenUsed="false” QFormat="true” Name="heading 1″ />

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA yles DefLockedState="false” DefUnhideWhenUsed="true” DefSemiHidden="true” DefQFormat="false” DefPriority="99″ LatentStyleCount="267″> ideWhenUsed="false” QFormat="true” Name="heading 1″ />

kedState="false” DefUnhideWhenUsed="true” DefSemiHidden="true” DefQFormat="false” DefPriority="99″ LatentStyleCount="267″> ideWhenUsed="false” QFormat="true” Name="heading 1″ />

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA yles DefLockedState="false” DefUnhideWhenUsed="true” DefSemiHidden="true” DefQFormat="false” DefPriority="99″ LatentStyleCount="267″> ideWhenUsed="false” QFormat="true” Name="heading 1″ />

w>

یحیی بن زکریا (ع) ، یکی از پیامبران خدا ، ابلیس را به صورت اصلی اش دید و به او گفت : ای ابلیس ! به من خبر بده محبوب ترین و مبغوض ترین مردم در نظرت کیست ؟

گفت : در نظر من محبوب ترین مردم ، مومن بخیل است و مبغوض ترین آنان ، فاسق بخشنده است .

حضرت یحیی (ع) علت را از او پرسید . شیطان جواب داد : برای این که بخل بخیل برای من کافی است ؛ ولی می ترسم که خدا به فاسق بخشنده ، بر اثر بخشندگی اش توجه کند و او را ببخشاید . آنگاه ابلیس روی برگرداند و گفت : اگر تو یحیی نبودی ، به تو چنین خبری نمی دادم .

المحجه البیضاء،ج6ص77

• وَ قَالَ ( عليه السلام ) : لَا غِنَي كَالْعَقْلِ وَ لَا فَقْرَ كَالْجَهْلِ وَ لَا مِيرَاثَ كَالْأَدَبِ وَ لَا ظَهِيرَ كَالْمُشَاوَرَةِ .
• ترجمه : و امام علی علیه السلام فرمود : ثروتی چون عقل ، و هیچ فقری چون نادانی نیست . هیچ ارثی چون ادب ، وهیچ پشتیبانی چون مشورت نیست.(نهج البلاغه ، حکمت 51)
• مفهوم : این سخن امام ، به بیان چند واقعیت پرداخته است . در حالیکه بسیاری از مردم ، بی نیازی و میراث گذشتگان را در ثروت و مال دنیا جست وجو  می کنند و بزرگ ترین پشتیبان را خوبشان و دوستانشان می دانند ، امام (ع) بر این نوع اندیشه ها خط بطلان می کشد و از نگاهی دیگر به این موضوع می نگرد و حقیقت را چیز دیگری معرفی می کند.(راه روشن ج2ص95)
• مالکی

منتــظرانــی کـه اهـل ِ جـهاد و شهـادت و مـبارزه نیستـند،

خـواستـه یا ناخـواستـه ..
منتـظر ِ امام ِ غائبــند،

نـه امام ِ قائــم (!!)

مطلــوب اینـان غائبـــ ِ آل محــمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) اسـت،

نــه قائـم ِ آل محـمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)….!!

……آیتــــ اللّه جـوادی آملـی…..

“تسنیم”

حال ببینیم ارزش هر عمل به چیست. از نگاه امیرمؤمنان(ع) ارزش یک عمل به اخلاقی بودنش است نه زیادی آن.

در حکمت 95 می‌بینیم «لا یقِلُّ عملٌ معَ التَّقوی» هیچ عملی با پرواداری کم محسوب نمی‌شود. «و کََیفَ یقِلُّ ما یتَقبَّل؟» و چگونه کم به حساب آید چیزی که نزد خدا پذیرفته می‌شود؟ عمل اخلاقی در عالم خواهد ماند؛ چراکه طبق قوانین عالم است. اما عمل غیر‌اخلاقی مخالف قوانین عالم است. رشد نمی‌کند. بالنده نیست. قرآن می‌گوید: «و البلدُ الطیب یخرُجُ نَباته بإذنِ ربِّه»- سوره اعراف – آیه58

نهج البلاغه- صفری

شیخ رجبعلی خیاط(ره):

در بیداری سحر آثار عجیبی است. هر چیزی را که از خدا بخواهی از گدایی سحرها می توان حاصل نمود،از گدایی سحرها کوتاهی نکنید، که هر چه هست در آن است. عاشق، خواب ندارد و جز وصال محبوب چیزی نمی خواهد. وقت ملاقات و رسیدن به وصال هنگام سحر است.

http://saraedoosti.blogfa.com

س . عسگری

بسمه تعالی

هیچ ذکری، بالاتر از «ذکر عملی» نیست؛ هیچ ذکر عملی، بالاتر از « ترک معصیت در اعتقادیات و عملیات نیست. »

و ظاهر این است که ترک معصیت به قول مطلق، بدون « مراقبه دائمیه »، صورت نمی گیرد.

والله الموفق

العبد محمد تقی البهجة

“تسنیم”

 وَ قَالَ ( عليه السلام ) : لَوْ ضَرَبْتُ خَيْشُومَ الْمُؤْمِنِ بِسَيْفِي هَذَا عَلَي أَنْ يُبْغِضَنِي مَا أَبْغَضَنِي وَ لَوْ صَبَبْتُ الدُّنْيَا بِجَمَّاتِهَا عَلَي الْمُنَافِقِ عَلَي أَنْ يُحِبَّنِي مَا أَحَبَّنِي وَ ذَلِكَ أَنَّهُ قُضِيَ فَانْقَضَي عَلَي لِسَانِ النَّبِيِّ الْأُمِّيِّ ( صلي الله عليه وآله ) أَنَّهُ قَالَ يَا عَلِيُّ لَا يُبْغِضُكَ مُؤْمِنٌ وَ لَا يُحِبُّكَ مُنَافِقٌ .(نهج البلاغه،حکمت42)

آن حالت سبکی بر اثر ریخته شدن گناهان است. روایت است همانطور که باد در فصل پاییز برگ درختان را می ریزد، سجده هم گناهان را می ریزد. (1)»
پی نوشت:
پیامبر اکرم (صل الله علیه و آله) می فرمایند: سجده های بسیار به جای آور؛ چرا که سجده گناهان را آنچنان می ریزد که باد، برگهای درختان را می ریزد. (بحارالانوار، علامه مجلسی، جلد 85، صفحه 162)

میرعیسی خانی

نيکوگفتاري با ديگران

‌بهترين
چيزي را که دوست داريد درباره شما بگويند ، درباره مردم بگوييد.
امام محمد باقر ـ عليه‌السلام ـ پنج نکته را سفارش فرموده اند:
اگر مورد ستم واقع شدي ستم مکن.
اگر به تو خيانت کردند خيانت مکن.
اگر تکذيبت کردند خشمگين مشو.
اگر مدحت کنند شاد مشو.
اگر نکوهشت کنند بي تابي مکن.

اين
نکات را نه تنها شکيبايي که استقامت بزرگ مي توان ناميد. مردمي که در مناسبات
متقابل با يکديگر اين موارد را رعايت کند: حقوق ديگران را مانند حقوق خود محترم
داشته بر آن دل بسوزانند، فروتني را پيشه خويش ساخته از غرور و جدال بپرهيزند و
درکنار اين سه شکيبايي به خرج دهند مطمئناً درِ دنيايي زيبا و جامعه اي سالم را به
روي خويش خواهند گشود و پس از آن ما ناظر مشاجره و برخوردهاي رانندگان درخيابان
ها، مردم در صف ارزاق و ديگر صحنه هاي دل آزار نخواهيم بود.

‌اميد
است با بهره گيري از سيره اين امام همام در همه مراحل زندگي، يك زندگي سالم،
همراه با روشن بيني و بصيرت بنا كنيم. و با زمينه سازي و انتظار ظهور حجت راه را
براي تشكيل حكومت عدل الهي هموار سازيم.

بحارالانوار-ج75-صفحه152و167.مظاهر

حضرت آیت الله سید عباس حسینی کاشانی از جمله شاگردان(آخرین شاگرد) مبرز آیت الله سید علی قاضی، عارف نامور و نادره روزگار ما بودند که با کمال تاسف همزمان با ظهر شرعی 27 تیرماه دار فانی را وداع گفتند.

وی در 18 سالگی به درجه اجتهاد رسید و در سن 20 سالگی به مدت سه سال از محضر آن عارف شهیر بهره برد.

از ایشان درباره آیت الله سید علی قاضی کرامتی نقل شده است که در زیر می‌آید:

یکی از علمای آن زمان بود که در فقه و اصول، دویست و پنجاه تا سیصد نفر پای درسش می نشستند. خانم این آقا مریض شدند و روز به روز حالشان بدتر می شد، تا این که یک روز صبح حالش از هر روز بدتر شد و از هوش رفت و دیدند که امروز و فردا است که خانم از دنیا برود و آن آقا سراسیمه می آید پیش آقای قاضی. من این جریان را خودم بودم. تا نشست، آقا فرمودند: خانم چطور است؟ گریه کرد و گفت آقا دارد از دستم می رود. اگر امروز ایشان بمیرند فردا هم من می میرم. این ها سی و هفت سال با هم بودند و بچه هم نداشتند و خیلی انیس هم بودند.

آقای قاضی یکی از مختصاتش این بود که در صورت کسی نگاه نمی کردند. و همینطور که سرشان پایین بود تند تند دعا می خواندند و چشمشان هم بسته بود. من این ها را به چشم خودم دیدم. بعد دستشان را بلند کردند و چشمشان را پاک کردند و سپس گفتند: شما بفرمائید منزل، خداوند ایشان را به شما برگرداند. او هم به آقای قاضی خیلی اعتقاد داشت و می دانست هر چه بگوید حق است؛ می رود به خانه شان و بعد می بیند خانمش که او را صبح به سمت قبله کرده بودند و هیچ حرفی نمی زد، حالا خوب و سر حال است و خانم به آقا می گوید: از شما ممنونم که پیش آقای قاضی رفتید: آن آقا احوال مرا پرسید شما گفتید آقا دعا کن و ایشان هم دعا کردند. من همان موقع از دنیا رفته بودم چند دقیقه ای بود که قالب تهی کرده بودم. من را بردند تا آسمان چهارم رسیدم و آن جا صدایی شنیدم که فلانی با احترام، درخواست تمدید حیات ایشان را کرده اند و همان موقع مرا برگرداندند.

منبع: سایت آیت الله حسینی کاشانی.صفری

از آيت الله بهجت پرسيده شد اين که شنيده مي شود کارهاي خير و اعمال صالح توفيق الهي مي خواهد يعني چه و آيا اين موضوع با اختيار منافاتي ندارد؟ ايشان در پاسخ فرمودند:«اگر توفيق و دستگيري خدا نباشد، مگر کارهاي اختياري انسان انجام مي شود؟ بايد دستگيري و توفيق از ناحيه خدا باشد تا با اعمال اختيار و اراده از ناحيه بنده، کارهاي اختياري انجام شود. تازه انجام افعال اختياري مشروط به بقاي حيات و صحت و نبود موانع است.

به طور مثال براي انجام نماز بايد بنده ساجد و… باشد و عنوان سجود به قيام مبدل شود و شخص قائم، راکع و ساجد شود، اين ها همه از او و به سوي اوست؛ زيرا وجود و ايجاد تا چه رسد به حرکات و سکنات به اوست، چنان که مي فرمايد: «مارميت اذ رميت ولکن ا… رمي» (آن هنگام که سنگريزه ها را پرتاب کردي اين تو نبودي که انداختي، بلکه خدا انداخت.) ما همين اندازه مي دانيم که خداوند امر فرموده و نهي کرده و ما در فعل و ترک مضطر نيستيم و همين مصحح عقوبت است و نيز با وجدان ثابت مي شود که خود را در مورد تکليف فاعل مايشاء و مختار و خالق فعل مي دانيم. انسان فاعل ما به است نه فاعل ما منه(يعني زمينه ساز فاعل حقيقي است نه فاعل حقيقي و ايجادي).

“تسنیم”

به ایت الله بهجت گفتند کتابی در زمینه ی اخلاق معرفی کنید،فرمودند یک کتاب لازم نیست ، یک جمله کافیست:

“خدا میبیند"…

“تسنیم”

 وَ قَالَ ( عليه السلام ) : إِذَا حُيِّيتَ بِتَحِيَّةٍ فَحَيِّ بِأَحْسَنَ مِنْهَا وَ إِذَا أُسْدِيَتْ إِلَيْكَ يَدٌ فَكَافِئْهَا بِمَا يُرْبِي عَلَيْهَا وَ الْفَضْلُ مَعَ ذَلِكَ لِلْبَادِئِ .(نهج البلاغه ،حکمت 59)

ترجمه : هرگاه کسی به تو درود فرستد ،تو بهتر از آن درود بفرست ،و هرگاه دستی به احسان و نیکی سوی تو دراز شد،آن را به افزودن برآن پاداش ده (و نیکی را به نیکی بهتری تلافی کن )، و گرچه فضیلت برای کسی است که در ابتدا نیکی کرده است.

پیام حکمت: این کلام امام علیه السلام دارای چند پیام است :

1_ امام به طور غیرمستقیم مردم را به دوری از غرور فرا می خواند ؛ زیرا شروع کننده سلام را بهتر از پاسخ دهنده معرفی می کند و همین نکته انگیزه می شود تا مومنان بدون در نظر آوردن جایگاه اجتماعی خود ،در سلام کردن بر یکدیگر سبقت گیرند.

2_مومنان با یکدیگر بزرگوارانه و با کرامت نفس برخورد کنند.

3_ پیام دیگر حکمت که تکمیل کننده پیام اول است ، دعوت به تواضع و فروتنی است؛ زیرا هر کس شروع به سلام کند ، به طور طبیعی باید از خودبرتربینی دست بردارد.

4_ نکته دیگری که از این حکمت می توان استفاده کرد ، اینست که مردم در کار خیر از هم سبقت بگیرند .

منبع : کتاب راه روشن ،ج2،ص147

مالکی

• فاطمه، بانویى است چون مریم، پاک و مطهر ـ داراى ارتقاى روحى و معنوی؛ چون بلقیس، با علم و درایت؛ چون زنان معاصر با حضرت موسی، حاضر در تمام لحظات حساس و سرنوشت‌ساز؛ چون هاجر، صبور و با استقامت.

  فاطمه، نه تنها، تمامى اینها را در خود، جمع داشت، بلکه خود، حقیقت حُسن و تجسم عینى آن بود و از این بالاتر، او بهترین اهل زمین بود. و از این نیز فراتر، او محور هستى و انگیزه خلقت عالم، اعم از آسمان و زمین و جن بود:

  یا أحمد! لولاک لما خلقت الافلاک، لولا على لما خلقتک، لولا فاطمه لما خلقتکما

  . سوره کوثر

  إنّا أعطیناک الکوثر، فصلّ لربّک وانحر، إنّ شانئک هو الأبتر

  در شأن نزول این سوره گفته شده:

  زمانى که رسول‌(ص) دو تن از فرزندان خود به نام‌هاى عبد‌اللّه و قاسم را از دست داد و دشمنان آن حضرت، براى تضعیف او، زبان طعن و شماتت، گشودند، عاص بن وائل او را «ابتر» خواند،که در لغت عرب به «مقطوع النسل» اطلاق می‌شود.

• کوثر از ریشه کثرت است و برچیزى اطلاق می‌شود که شأنیت کثرت در او باشد و مراد از کوثر خیر فراوان است.

  البته آن خیر کثیرى که پیامبر در نتیجه اعطاى خداوند؛ مالک آن شده است، در آیه اول مشخص نشده و شاید بدین لحاظ باشد که با اطلاق و عدم تقیید آن، عظمت و شأن خاص، بدان ببخشد.

  براى کلمه (کوثر) در این سوره، معانى متعدد مطرح شده است، علامه طباطبایى در المیزان با توجه به معناى آخرین آیه که دشمن آن حضرت را، ابتر معرفى کرده، مناسب‌ترین معنا را «کثرت» ذریه پیامبر اکرم (ص) ذکر می‌کند.اگر خیر کثیر هم مراد باشد، یقیناً یکى از مصادیق آن، فراوانى نسل آن حضرت است.

  کوثر، صیغه مبالغه است. یعنى اى پیامبر، به تو، دخترى دادیم که مجسمه خیر است، استوانه برکت و اسطوره بالندگى است، به تو دخترى دادیم که اگر همه فضایل و سجایاى انسانى را مجسم کنند، زهرا می‌شود. اى پیامبر، به شکرانه این نعمتى که به هیچ‌کس داده نشده و نخواهد شد، نماز بخوان و در هنگام تکبیر، دستهایت را بلند کن که این یک حالت خضوع است براى بنده و جلالتى است برا ى خدا!

• سایت رسول نور.صفری
  

ont-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;">در نوافل شب به مقام شامخ حضرت زهرا(س) توجه کنید و بدانید که استمداد گرفتن از آن حضرت موجب ترقی و قرب معنوی می شود و خدا شناسی انسان را زیاد می کند ؛ همچنین قبل از اذان صبح صلوات حضرت زهرا(س) را بفرستید.

آیت اله شاه آبادی

زینب سپهری

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA yles DefLockedState="false” DefUnhideWhenUsed="true” DefSemiHidden="true” DefQFormat="false” DefPriority="99″ LatentStyleCount="267″> ideWhenUsed="false” QFormat="true” Name="heading 1″ />

w :WrapTextWithPunct> yles DefLockedState="false” DefUnhideWhenUsed="true” DefSemiHidden="true” DefQFormat="false” DefPriority="99″ LatentStyleCount="267″> ideWhenUsed="false” QFormat="true” Name="heading 1″ />

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA MicrosoftInternetExplorer4 yles DefLockedState="false” DefUnhideWhenUsed="true” DefSemiHidden="true” DefQFormat="false” DefPriority="99″ LatentStyleCount="267″> ideWhenUsed="false” QFormat="true” Name="heading 1″ />

کشیشی هنگام مردن گفته بود وقتی بچه بودم دلم می خواست دنیا رو عوض کنم.بعد فکر

کردم دنیا خیلی بزرگه و باید کشورم رو عوض کنم.توی نوجوانی به خودم گفتم کشورم

هم زیادی بزرگه و باید کاری واسه تغییر شهرم بکنم.جوان که شدم فکر کردم شهرم هم زیادی

گنده است و باید محله ام رو دگرگون کنم.به میانسالی که رسیدم تصمیم گرفتم از خانواده ام

شروع کنم.و حالا در واپسین لحظه های عمر می بینم که باید از همون اول از خودم شروع

می کردم.و اگه این کار رو کرده بودم تا حالا تونسته بودم به سهم خــودم ؛ خانواده ام ،

محــله ام ، شهرم ، کشورم و جهان رو تغییر بدم.

سایت خداروانشناس عالم ،صفری

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA :LatentStyles DefLockedState="false” DefUnhideWhenUsed="true” DefSemiHidden="true” DefQFormat="false” DefPriority="99″ LatentStyleCount="267″> ideWhenUsed="false” QFormat="true” Name="heading 1″ />

امام صادق (ع)فرمودند:پدرم (علیه السلام ) مرا به سه چیز ادب آموخت واز سه چیز نهی ام فرمود.

سه نکته ادب این بود که فرمود : فرزندم!هر کس با دوست بد بنشیند ، سالم نمی ماند و هر کس گفتارش را کنترل نکند ، پشیمان می شود و هر کس به جایگاه های بد وارد شود،مورد بد گمانی قرار می گیرد .(زیر سوال می رود )

وآن سه چیز که مرا از آن نهی فرمود :دوستی با کسی که چشم دیدن نعمت کسی را ندارد ،وبا کسی که از مصیبت دیگران شاد می شود وبا سخن چین.

تقی لو

اولین ملاقاتم با این مرد خدا و عبد صالح پروردگار مرحوم حاج محمد اسماعیل دولابی(ره) در کربلا در یک منزل قدیمی که به همت جناب مستطاب حضرت آقای حاج حسن آقا شرکت (ره) در کوچه ی نزدیک به منزل مرحوم استاد حاج سید هاشم حداد (ره) در اختیار ایشان قرار داده بودند , صورت پذیرفت و هر وقت رفقای تهرانی می آمدند معمولاً به آنجا وارد می شدند . در یکی از آن جلسات نورانی دیدیم مرحوم حاج اسماعیل دولابی(ره) که در آن جا حضور داشتند یک حال معنوی و عشقی به او مستولی شد و خیلی گرم و پر حرارت شده بود . بطوری که اشعاری سروپا شکسته فی البداهه و ناگهانی از خود می گت . ولی به قدری با حال و اخلاص و سوز می گفت که مجلس را با ناله های پر سوز خود گرم کرده بود و همه در یک حالت خاصی به سر می بردند ….. از افرادی که در خاطرم هست که در جلسه مذکور حضور داشتند علاوه بر حضرت استاد , مرحوم مهندس سید جلال تناوش ( داماد مرحوم آیت الله انصاری همدانی (ره) ) , مرحوم حاج عبدالزهراء گرعاوی , و دوستان دیگر و در سالهای اقامت در عراق چنانچه همراه با خانواده به ایران می آمدیم در بعضی از سفرها در سنوات قبل از انقلاب به منزل ایشان بعضاً و منزل مرحوم علامه طهرانی(ره) یا منزل مرحوم مهندس تناوش(ره) وارد می شدیم و خداوند ان شاءالله با اولیائش محشور بگرداند

“تسنیم”

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA “>SemiHidden="true” DefQFormat="false” DefPriority="99″ LatentStyleCount="267″>

توکل به معنای تکیه کردن به خداست خدایی که بهترین تکیه‌گاه است و باید دانست که با توکل به خدا انسان پشتوانه‌ی محکمی دارد و در تمام مراحل زندگانی موفق می‌شود.
توکل به این معنا نیست که دست از همه‌ی تلاشها بکشیم و بگوییم ما که توکل به خدا داریم پس موفق می‌شویم بلکه باید از هیچ تلاشی دریغ نکنیم.
توکل باعث بروز آثاری در فرد می‌شود مانند: وقتی انسان بداند به خدایی توکل کرده که قادر و تواناست و از همه چیز آگاهی دارد اوّلین اثر مثبتی که بر رویش می‌گذارد مسئله‌ی اعتماد به نفس و مقاومت در برابر مشکلات است.
توکل بسیاری از صفات زشت مانند حرص، حسد، دنیا‌پرستی، بخل و تنگ‌نظری را از انسان دور می‌سازد ؛ چرا که وقتی تکیه‌گاه انسان خداوند قادر باشد. دیگر جایی برای او صاف رذیله وجود ندارد.
هنگامی که انسان آیه شریفه و من یتو کل علی‌الله فهو حسبه را زمزمه می‌کند خود را سر‌شار از موفقیت و بی‌نیازی می‌بیند.
از سویی دیگر توکل بر خدا نور امید بر دل می‌پاشد و به خاطر آن توان و استعداد انسان شکوفا می‌گردد و خستگی راه بر او چیره نمی‌شود و در همه حال احساس آرامش می‌کند.
امام علی علیه‌السلام در این باره می‌فرمایند: کسی که بر خدا توکل دارد رنج و خستگی ندارد.
توکل بر خدا هوش و قدرت تفکر را می‌افزاید و روشن بینی‌ خاصی به انسان می‌دهد زیرا قطع نظر از برکات معنوی این فضیلت، سبب می‌شود انسان در مشکلات دستپاچه و وحشت زده نشود و قدرت بر تصمیم‌گیری را حفظ کند و نزدیک‌ترین راه درمان و حل مشکل را بیابد.
علی علیه‌السلام چنین می‌فرمایند: کسی که به خدا توکل کند تاریکی شبهات برای او روشن می‌شود و اسباب پیروزی او فراهم می‌گردد و از مشکلات رهایی می‌یابد.

شعبانی

از دیدگاه آقاي مطهري گناه به طور خلاصه یعنی ترك واجبات و انجام محرمات. به عبارتی دیگر، سرپیچی از دستورات خدابه خاطر مصلحت طلبی و منفعت طلبی و … . هم چنین، گناه از مرتبه ي نفس اماره و مرتبه ي مادون حیوانی – که مرتبه ي خاصی از مراتب نفس اند – نشأت می گیرد.

شناخت که بدیهی و تعریف ناپذیر است تقسیم می شود به حضوري و حصولی. خود حصولی نیز به تصور و تصدیق تقسیم می شود. هر یک از تصور و تصدیق نیز یا بدیهی است یا نظري.

در یک تقسیم بندي دیگر علم یا حکمت عملی است و یاحکمت نظري. حکمت نظري عبارت است از علم به احوال اشیاء آن چنان که هستند یا خواهند بود. حکمت عملی نیز عبارت ا ست از علم به اینکه افعال اختیاري بشر چگونه و به چه منوال خوب است یا نیست و باید باشد یا نباشد.

تأثیر معرفت بر معرفت این است که انسان با نیروي استدلال و تفکر و مستقل از عمل و تجربه می تواند به حقیقت برسد؛یعنی علم از علم می زاید. ولی تأثیر غیر معرفت بر معرفت این است که علم بر پایه اي غیر از علم استوار بشود.

عوامل غیر معرفتی (به غیر از گناه) که مورد توجه مطهري (ره) بوده اند عبارت اند از: حب و بغض و تعصب و کینه، تأثیر عمل بر ایمان، تزکیه و سیر و سلوك، کوشش و اخلاص، عبادت، تلقین، تقلید، عادت، تبعیت از نیاکان و بزرگان و … .

ماتریالیسم اخلاقی منجر به ماتریالیسم عقیدتی می شود؛ یعنی زمینه ي رشد اندیشه هاي متعالی را ضعیف و زمینه ي رشداندیشه هاي پست را تقویت می کند. گناهان تأثیري منفی بر روي معرفت بشري دارد و تقوا و پرهیز از گناه جلوي چنین تأثیرسلبی را می گیرد؛ بلکه، تقوا و پرهیز از گناه حتی باعث پیدایش برخی معارف راستین و حقیقی می شود.

گرچه مطهري (ره) گاه تصریح دارند به اینکه آن حکمتی که از تقوا حاصل می شود و آن روشنی و فرقانی که در اثر تقواپدید می آید حکمت عملی است نه حکمت نظري، گاه به گونه اي به شرح و تفسیر برخی آیات و روایات می پردازند که نشان دهنده ي حکمت نظري و علم حضوري نیز است.

گناهان موردي بحث شده که آثار مخربی بر روي اعتقادات انسان گذاشته و منجر به اموري چون انکار حقیقت و معاد می شوندعبارت اند از: عجب، طمع، حسد، تکبر بر خدا، شراب خواري، ستمگري، لجاج، تکبر، شهوات و هواهاي نفسانی، طینت منفعت پرست و مادي، خدافراموشی، کفر و نفاق، تمسخر، مترف بودن.این گناهان منجر به مسخ شدن فطرت و تیرگی و کدورت دلها و خاموشی نور ایمان می شود و در مقابل تقوا موجب روشنبینی و بصیرت دل می شود.

اسدی

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4 :LatentStyles DefLockedState="false” DefUnhideWhenUsed="true” DefSemiHidden="true” DefQFormat="false” DefPriority="99″ LatentStyleCount="267″> ideWhenUsed="false” QFormat="true” Name="heading 1″ />

ables /> MicrosoftInternetExplorer4 rgin-bottom: .0001pt; text-align: justify; line-height: normal;"> ; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-bidi-language:FA;} –>

e="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif;">

ام البنین مادر عباس بن علی علیه السلام بود. نام اصلی اش فاطمه و دختر «حزام بن خالد بن ربیعة بن عامر» بود.
روایت شده است که حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام به برادرش، عقیل، که از حسب و نسب اعراب آگاهی داشت، گفت:« برای من همسری را انتخاب کن که فرزندانی شجاع و دلیر بزاید.»
عقیل ام البنین را انتخاب کرد و به امام علی علیه السلام گفت:« با این بانو که از قبیله بنی کلاب است ازدواج کن زیرا که در میان اعراب شجاع تر از پدران او سراغ ندارم.»
و امیرالمؤمنین علیه السلام او را به همسری برگزید.
فرزندان او عباس علیه السلام و عبدالله و جعفر و عثمان بودند که هر چهار تن در کربلا به شهادت رسیدند.

ایمان عمیق این بانو را از این جا روشن می‌شود که وقتی بشیربه مدینه آمد و خبر شهادت هر چهار فرزندش را به او داد، ام البنین از او سئوال کرد:« فرزندان من و هر کس زیر این آسمان آبی است، فدای حسین باد! مرا از حسین خبر بده.»

منابع: قصه کربلا، ص 544، پاورقی    - تنقیح المقال، ج 3، ص 70، از فصل نساءصفری.

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4 :LatentStyles DefLockedState="false” DefUnhideWhenUsed="true” DefSemiHidden="true” DefQFormat="false” DefPriority="99″ LatentStyleCount="267″> ideWhenUsed="false” QFormat="true” Name="heading 1″ />

* لقمان به فرزندش می‌فرماید:

پسرجان، شش سفارش به تو می‌کنم که خلاصه علوم و اخلاق اولین و آخرین است:
1) بیش از مدت اقامت در دنیا، دل به دنیا مبند.
2) برای آخرت به قدری که در آنجا توقف داری کار کن، که ما زمان در دنیا ماندنمان بسیار کوتاه و آخرت بی‌حساب بلند است.
3) از خدا به قدری که به او محتاجی اطاعت کن، که همه وجود ما محتاج به خداست.
4) تمام کوششت را در نجات از آتش به کار ببر.
5) به اندازه تحمل و قدرتی که بر آتش داری گناه کن.
6) به هنگام گناه و معصیت جایی را انتخاب کن که خدا تو را نبیند. هرکجا باشیم خدا ما را می‌بیند.

منبع: سایت نسیم وحی صفری

منبع:
کتاب دریای عرفان، هادی هاشمیان، به نقل از سخنرانى استاد فاطمى نيا در حرم مطهر حضرت معصومه عليه السلام در قم ، به نقل از نامه آذربايجان ، ش 29، به نقل از http://www.ghadeer.org/books/44/44000007.htm

میرعیسی خانی

وَ قَالَ ( عليه السلام ) : قُلُوبُ الرِّجَالِ وَحْشِيَّةٌ فَمَنْ تَأَلَّفَهَا أَقْبَلَتْ عَلَيْهِ. ( نهج البلاغه ؛ حکمت  47)

جوانی نزد شیخ حسنعلی نخودکی اصفهانی آمد و گفت سه قفل در زندگی ام وجود دارد و سه کلید از شما می خواهم.

قفل اول اینست که دوست دارم یک ازدواج سالم داشته باشم.

قفل دوم اینکه دوست دارم کارم برکت داشته باشد.

قفل سوم اینکه دوست دارم عاقبت بخیر شوم.

شیخ نخودکی فرمود برای قفل اول، نمازت را اول وقت بخوان.

برای قفل دوم نمازت را اول وقت بخوان.

و برای قفل سوم نمازت را اول وقت بخوان.

جوان عرض کرد: سه قفل با یک کلید؟؟!

شیخ نخودکی فرمود : نماز اول وقت شاه کلید است!

“تسنیم”

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA yles DefLockedState="false” DefUnhideWhenUsed="true” DefSemiHidden="true” DefQFormat="false” DefPriority="99″ LatentStyleCount="267″> ideWhenUsed="false” QFormat="true” Name="heading 1″ />

n> الذُّنُوبُ الَّتِي تُغَيِّرُ النِّعَمَ الْبَغْيُ‏ وَ الذُّنُوبُ الَّتِي تُورِثُ النَّدَمَ الْقَتْلُ وَ الَّتِي تُنْزِلُ النِّقَمَ الظُّلْمُ وَ الَّتِي تَهْتِكُ السِّتْرَ شُرْبُ الْخَمْرِ وَ الَّتِي تَحْبِسُ الرِّزْقَ الزِّنَا وَ الَّتِي تُعَجِّلُ الْفَنَاءَ قَطِيعَةُ الرَّحِمِ وَ الَّتِي تَرُدُّ الدُّعَاءَ وَ تُظْلِمُ الْهَوَاءَ عُقُوقُ الْوَالِدَيْنِ.

گناهانی که نعمتها را دگرگون سازند تجاوز به دیگران است، وگناهانی که سخت پشیمانی به بار آورند آدم کشی است، وگناهانی که بلا ها را نازل میکند ستم است،و آنها که پرده را بدرند شراب خواری است،و آنها که روزی را نگه دارند (و در نتیجه کم شود) زنا است،و آنها که در هلاکت فرد شتاب کنند قطع رحم است، و آنها که دعا را برگردانند وفضا را تیره و تار کنند نافرمانی و آزردن پدر و مادر است.

الکافی،ج2،ص 447

زینب سپهری

مرحوم آیت الله سید محمد‌هادی میلانی‌(ره) دچار بیماری معده شدند و پروفسور برلون را از اروپا برای جراحی ایشان آوردند و پس از یک عمل سه ساعته و زمانی که ایشان در حال به هوش آمدن بودند، به مترجم دستور داد تمام کلماتی که ایشان در حین به هوش آمدن می‌گویند را برایش ترجمه کند، مرحوم میلانی در آن لحظات فرازهایی از دعای ابوحمزه ثمالی را قرائت می‌کردند و پس از این مساله پروفسور برلون، گفت؛ کلمه شهادتین را به من بیاموزید؛ زیرا از این لحظه می‌خواهم روی به اسلام بیاورم و پیرو مکتب این روحانی باشم.

وقتی دلیل این کار را جویا شدند، پروفسور برلون گفت؛ تنها زمانی که انسان شاکله وجودی خود را بدون این که بتواند برای دیگران نقش بازی کند، نشان می‌دهد، در حالت به هوش آمدن است و بنده دیدم که این آقا، تمام وجودش محو خدا بود، در آن لحظه به یاد اسقف کلیسای کانتربری افتادم که چندی پیش در همین حالت و پس از عمل در کنارش ایستاده بودم و دیدم که او ترانه‌های کوچه بازاری جوانان آن روزگار را زمزمه می‌کند، در آن لحظه بود که فهمیدم حقیقت، نزد کدام مکتب است و بعد از آن هم وصیت کرد که وی را در شهری که مرحوم میلانی را در آن دفن کرده اند به خاک بسپارند که هم این که قبر این پروفسور مسلمان شده در خواجه ربیع، محل مراجعه مردم و افرادی است که حقیقت اسلام را باور کرده‌اند.

وب سایت قرآنی استاد محمد رضا پورزرگری  (صفری)

ادامه »

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4 t-size: 12.0pt; line-height: 150%; font-family: "Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family: "Times New Roman"; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA;” lang="AR-SA">uot;Arial","sans-serif"; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-theme-font: minor-latin; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-hansi-theme-font: minor-latin; mso-bidi-theme-font: minor-bidi; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA;” lang="AR-SA">

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4 :LatentStyles DefLockedState="false” DefUnhideWhenUsed="true” DefSemiHidden="true” DefQFormat="false” DefPriority="99″ LatentStyleCount="267″> ideWhenUsed="false” QFormat="true” Name="heading 1″ /> پژوهشگر دینی تصریح کرد: وقتی می‌توانیم از شخصیت حضرت فاطمه(س) و سایر اهل بیت برای چگونه زیستن و اسوه بودن بهره بگیریم که آنها را شخصیتی دست‌یافتنی تبیین کنیم و برای همین قرآن، تاکید دارد که حضرت محمد(ص) و نیز بشری مانند شماست .

وی با بیان اینکه اگر ائمه و بزرگان دین را به شکلی بالا بردیم که ذهن و ضمیر انسان را از آنها دور کردیم، این خیانت است، تاکید کرد: اگر فاطمه(س) را در کنار فرشتگان در عالم ملکوت نشانیدیم و ایشان را دست نیافتنی کردیم و از زمینی بودن جدا کردیم بزرگترین ظلم را با جهل‌مان کرده‌ایم .

در ادامه، رئیس اسبق مرکز اسلامی هامبورگ به تبیین لایه‌های شخصیتی حضرت زهرا(س) که می‌تواند به زیست مسلمانی ما کمک کند، پرداخت و اذعان داشت: اولین لایه، لایه فرهنگ‌سازی حصرت فاطمه(س ) است. پیامبران و ائمه عرضه‌کنندگان ارزش‌های معنوی هستند .

مقدم با تاکید بر اینکه بزرگترین رمز و راز حضرت فاطمه زهرا(س) در این است که در یک جامعه شکست‌خورده از بیماری‌های انسانی، ارزش‌های دینی و انسانی را تبدیل به رویه کرد، ابراز داشت: در حامعه‌ای که زن از کمترین ارزش برخوردار بود ایشان با گام‌هایش یک جامعه نوین تاثیرگذار و بزرگ ترسیم می‌کند و نشان می‌دهد حضرت زهرا(س) به دنبال انسانیت و ارزش‌های انسانی است .

دومین لایه شخصیتی حضرت زهرا(س) را اخلاق‌مداری دانست و گفت: اگر پیامبر هدف بعثت و رسالتش را اخلاق می‌داند، بازماندگانش نیز تصویرگر یک زندگی اخلاقی هستند .

رئیس اسبق مرکز اسلامی هامبورگ با اشاره به اینکه هیچ عنصری در دین ما پر رنگ‌تر از اخلاق نیست، تصریح کرد: تمام تلاش بزرگان در نشان دادن و ترسیم یک زندگی اخلاقی است و در این میان حضرت فاطمه(س) مشعل‌دار اخلاق است .

وی مسئولیت‌پذیری را سومین لایه شخصیتی حضرت زهرا(س) دانست و ادامه داد: اگر به زندگی ایشان نگاه کنیم متوجه می‌شویم که برای همه انسان‌ها و همه عرصه‌ها انسان باید در قبال تمام جریانات و مسائل مسئول باشند .

مقدم با اشاره به خطبه فاطمیه خاطرنشان کرد: حضرت زهرا(س) وقتی بعد از پیامبر اکرم(ص) می‌بینید که قدرتمدارانی چگونه به دنیا مشغول شده‌اند، فریادزنان آنچنان می‌تازد که پایه‌های مشروعیت غاصبان قدرت را می‌لرزاند و بسیار مصمم مردم را فرا می‌خواند و یک تنه آتش بر خرمن تازه به دوران رسیده‌های از خدا بی‌خبر می‌زند .

رئیس اسبق مرکز اسلامی هامبورگ در پایان تاکید کرد: اگر از فاطمه(س) فرهنگ‌سازی را بیاموزیم و اخلاق را فرابگیریم و مسئولیت‌پذیری‌اش را درک کنیم؛ اینجاست که حضرت فاطمه زهرا(س) می‌تواند در کنار زندگی ما حس شود.

سخنرانیرئیس اسبق مرکز اسلامی هامبورگ،حجت‌الاسلام والمسلمین محمد مقدم در حسینیه فاطمه‌الزهرا(س)                                         صفری

خدمت مولا امیرالمؤمنین علی علیه السلام عرض کردند آقاجان ایرانیان عیدی دارند بنام نوروز ودر اون لحظه برج حمل “تحویل سال” هفت سینی دارند نظرتان چیست؟

فرمود:من به شما هفت سینی یاد می دهم که هرکس در آغاز برج حمل (شروع سال)آنها را با گلاب وزعفران بنویسد و خودش وخانواده اش از آن بخورد من ضامنم تا اخر سال با سلامت وباتندرستی زندگی کنند …

سلامٌ علی اِل یاسین

سلامٌ علی ابراهیم

سلامٌ علی موسی و هارون

سلامٌ هی حتی مطلع الفجر

سلامٌ علی نوحٍ فی العالمین

سلامٌ علیکم طبتم فادخلوها خالدین

سلامٌ قولاً من رَّبٍ رَّحیم

که همان هفت آیه قرآنی است که با سین شروع می شوند.

مرحوم حضرت ایت الله سید عباس کاشانی ره میفرمودند :هرکس نتواند بنویسد بخواند که همان اثر را دارد

“تسنیم”

به گزارش جهان به نقل از پايگاه اطلاع رساني حج، در كنار مرقد شريف پيامبر اكرم (ص) خانهٔ حضرت زهرا (ص) قرار دارد كه در اين خانه رازهاي ناگفته فراواني پنهان است. شيعيان با حضور در حرم نبوي به زيارت اين خانه مي‌روند تا در جوار بيت ام ابيها دعا و نماز خوانده و با درس هاي تاريخ صدر اسلام بيشتر آشنا شوند.

گرچه خانه حضرت زهرا(سلام‌الله عليها) را در مدينه منوره قفل زده‌اند، اما همان «قفل» در بسته هم اين رازها را در دل خود نگهداشته است و با خواندن شعري كه بر روي آن قفل نوشته‌اند، مي‌توان گوشه‌اي از اين رازها را دريافت.

به تازگي يكي از مديران كاروان‌هاي زائران ايراني به نام آقاي «محسن شهرابي» موفق شده بود كه از پشت قفل در خانه حضرت زهرا تصوير بردار كه اين تصوير رازها پشت قفل در را نيز بازگو مي‌كند. در پشت اين قفل اين مصرع «حاشاه أن يحرم الراجي مكارمه … أو يرجع الجار منه غير محترم» حك شده است. كه ترجمه آن مي‌شود «از او(پيامبراكرم) به دور است كه محروم كند كسي را كه به كرامات و بزرگواري‌هاي او اميد بسته است.»

اين نوشته و تصوير بسياري را به تعجب واداشته است ، حتي در كتاب‌هاي تاريخي مطلبي در اين خصوص به ميان نيامده است و تنها در كتاب آقاي رسول جعفريان نوشته شده بود كه روي و پشت قفل در نوشته شده است«هو الحبيب الذي ترجي شفاعته لكل هولٍ من الأهوال مقتحم» «او (پيامبر اكرم)حبيب خدا است كه شفاعت او مورد اميد است براي هر هول و وحشتي كه انسان به سختي در آن واقع شود.» اما اكنون مشخص شد كه مطلب پشت اين قفل با روي آن متفاوت است.

اين تصوير كه به تازگي به ثبت رسيده است براي نخستين بار از سوي پايگاه اطلاع رساني حج وابسته به بعثه مقام معظم رهبري منتشر مي‌شود تا در دهه فاطمه و ايام شهادت حضرت زهراي اطهر گوشه‌اي از رازهاي نهفته در خانه آن حضرت را بيشتر بدانيم.  صفری

اوقات فراغت می تواندبا موفقیت ولذت باشد ومی تواندموجب رنج وعذاب وگمراهی فرد باشد.

طبق فرموده آقا رسول الله، دو چیز مایه فتنه بسیاری ازمردم است:تندرستی وفراغت. خداوند متعال ،انسان آسوده وتندرستی راکه نه درپی کارهای دنیایی خود است ونه برای آخرت خویش می کوشد ،دوست ندارد.

امام سجاد(ع)از خداوند می خواهند؛ که اگرفراغتی ازکارهای دنیا برایمان مقدرشده است،آن راهمراه باسلامتی وبدون ملالت قراردهد،به گونه ای که گناهی ازما سرنزندو ماموران ثبت گناه با پرونده ای خالی وماموران ثبت  نیکی ها،با دست پرازنزد ما برگردند.  برای افراد سعادتمند ،عبادت خدا،فرصت تفریح وآسایش محسوب می شود.

بیگدلی

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA yles DefLockedState="false” DefUnhideWhenUsed="true” DefSemiHidden="true” DefQFormat="false” DefPriority="99″ LatentStyleCount="267″> ideWhenUsed="false” QFormat="true” Name="heading 1″ />

�ر کس هر اندازه می تواند جمع کند.

اصحاب روانه صحرا شدند با دقت روی زمین نگاه می کردند اگر شاخه ی کوچکی می دیدند بر می داشتند ،هر کس هر اندازه که می توانست جمع کرد و با خود آورد همین که همه ی افراد هر چه جمع کرده بودند روی هم ریختند مقدار زیادی هیزم شد ؛در همین وقت حضرت  فرمودند: گناهان کوچک هم مثل هیزم های کوچک است. ابتدا به نظر نمی آید ولی وقتی جمع می شود یک روز می بینید از همان گناهان خرد که به چشم نمی آید انبوه عظیمی جمع شده است.

وسائل الشیعه، ج2،ص492

حیدری

بدالله، از شدت ناراحتی، خستگی راه را فراموش کرده بود. بی تاب و با دلی شکسته، اذن دخول خواند و وارد حرم شد و بعد از نماز و زیارت، رو به ضریح امیرالمومنین (علیه السلام) نشست و شروع به درد دل کرد:«آقا جان! شما می دانی این مخالف سنی مذهب، بارها بر سر راهم آمده و به خاطر اینکه به زیارتتان می آمدم، مسخره ام کرده است. ولی این بار فرق می کند. اگر می توانستم، مسیرم را تغییر می دادم، ولی چه کنم خانه اش درست سر راه منزل من به نجف است. اینها مسئله ای نیست، هر توهین و تمسخری را تحمل می کنم، اما تاب جسارت کردن او به شما را ندارم. آخر چرا جوابش را نمی دهید… ؟!»

مرد سنی تا شنید سر به زیر انداخت و کمی به فکر فرو رفت و گفت: خدایا، در آن زمان هیچ کس در آنجا نبود و من این ماجرا را به کسی نگفته بودم، آقا از کجا فهمید … و همانجا به ولایت علی ابن ابی طالب (ع) شهادت داد و شیعه شد.

نقل از جناب آقای قدس، به نقل از مرحوم آیت الله بهجت

میرعیسی خانی

ماخذ : کتاب جمال عرفان -صفری

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA :LatentStyles DefLockedState="false” DefUnhideWhenUsed="true” DefSemiHidden="true” DefQFormat="false” DefPriority="99″ LatentStyleCount="267″> ideWhenUsed="false” QFormat="true” Name="heading 1″ />

علامه در آخرین روز های عمر خود وصیت جامعی به فرزندشان نمودند که گزیده ای از آن را در اینجا می آوریم.

1.همواره ایمان و تقوا را پیشه خود ساز.

2.حتما راضی به رضای خدا باش واز اوامر او پیروی کن.

3.در رابطه با مردم به آنهانیکی کن.

4.سعی کن هر روز تو بهتر از روز قبل باشد.

5.بپرهیز از دعای مظلوم ، مخصوصا پیران ویتیمان که خداوند در مورد کیفر آنها که موجب آزار ودلشکستگی می شوند مسامحه نمی کند .

6.بر تو باد به رابطه خوب با سادات ومنسوبین محمد(ص) که خداوند با تاکید سفارش آنها را کرده ودوستی آنان را پاداش رسالت پیامبر قرار داده است .وحضرت فرمودند که من در قیامت چهار دسته را شفاعت می کنم هر چند که با گناهان اهل دنیا بیایند:

1.شخصی که ذریه مرا یاری کند.

2.شخصی که از ثروت خود به ذریه من هنگام سختی بذل کند.

3.کسی که با زبان وقلب آنان را دوست بدارد.

4.کسی که برای تحصیل نیازهای ذریه من کوشش نماید در آن هنگام که آنان طرد یا آواره شوند.

7.بر تو باد که در تحصیل علم ودر تفقه در دین کوشش بسیار کنی که امیر المومنین به فرزندش فرمود:در دین تفقه کن که فقها وارثان پیامبر هستند وبرای جوینده علم آنچه در آسمان و زمین است طلب آمرزش می کنند.

8.پسرم :از کتمان و پوشاندن علم و دانش بپرهیز و آن را از طالبان دریغ مدار چرا که خدا این گونه انسانها را لعن می کند .

9.پسرم بر تو باد به تلاوت آیات قرآن و اندیشیدن در معانی آن

به یاد من باش و بامن عهد کن در بعضی از اوقات مرا یاد کنی وبه من ترحم نمایی وپاداش قسمتی از اعمال نیک خود را برای من هدیه کنی .

مرا از خاطرت فراموش مکن بلکه در نشستهای تنهایی وبعد از نمازهایت مرا یاد کن .

دیون مرا بپرداز وتعهدات لازم مراانجام بده.

به اندازه امکان کنار قبرم بیا ومقداری از قرآن را کنار قبرم بخوان .

هر کتابی را که تالیف کرده ام وناقص مانده آنها را تکمیل کن.

تقی لو تبار

خدا ما را برای شادی آفریده است نه غم .خدای واحد غنی و قوی ،محال است مخلوقی را برای ناراحتی و غم بیافریند . اگر این بشارت را که ما را برای شادی آفریده اند ، باور کردی و به خودت قبولاندی ؛ دیگر غم وجود نخواهد داشت . این مژده مال کسی است که آن را باور کند .همین که فهمیدی دنیا فانی شدنی است و مشکلات و محرومیت هایش همیشگی و دایمی نیست و بلاخره روزی تمام خواهد شد ، نصف غم هایت باطل می شود .

مشقت و غم دنیا وسیله ای است برای خوشی و شادی

(از توصیه های اخلاقی حاج محمد دولابی رحمه الله علیه )

مالکی

Normal 0 false false false false EN-US X-NONE FA yles DefLockedState="false” DefUnhideWhenUsed="true” DefSemiHidden="true” DefQFormat="false” DefPriority="99″ LatentStyleCount="267″> UnhideWhenUsed="false” QFormat="true” Name="heading 1″ />

style="font-size: small;"> از معاویة بن‌ عمار نقل‌ است‌ كه‌ گفت‌ از امام‌ صادق‌علیه السلام شنیدم‌ در وصیت‌ پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به‌ علی‌ علیه السلام بود كه‌ یا علی‌ تو را در مورد خودت‌ به‌ صفاتی‌ سفارش‌ می‌كنم‌ پس‌ آنها را از من‌ به‌ یاد داشته‌ باش‌ (خدایا كمكش‌ كن

اول‌، راستگویی‌، مبادا و هرگز از دهانت‌ دروغی‌ خارج‌ شود

دوم‌، ورع‌، هرگز جرأت‌ بر خیانت‌ پیدا نكن‌ .

سوم‌، ترس‌ از خدا، گویا او را می‌بینی‌.

چهارم‌، گریه‌ زیاد از ترس‌ خدا كه‌ در ازای‌ هر قطره‌ اشكی‌ هزار خانه‌ برایت‌ در بهشت‌ بنا می‌شود.

پنجم‌، بذل‌ ما و جان‌ در راه‌ دین‌.

ششم‌، اقتدا به‌ سنت‌ من‌ در نماز و روزه‌ و صدقه‌ام‌ اما نمازم‌ 50 ركعت‌، روزه‌ام‌ سه‌ روز در ماه‌، پنج‌شنبه اول‌ و چهارشنبه وسط‌ و پنج‌شنبه‌ آخر. اما صدقه‌، پس‌ هر چه‌ می‌توانی‌ تا آنجا كه‌ گمان‌ كنی‌ اسراف‌ كرده‌ای‌ در حالی‌ كه‌ نكرده‌ای‌ و بر تو باد به‌ نماز شب‌ و بر تو باد… و بر تو باد… و بر تو باد به‌ نماز ظهر و بر تو باد… و بر تو باد… و بر تو باد تلاوت‌ قرآن‌ در هر حال‌ و بر تو باد به‌ بالا بردن‌ و پیش‌ رو گرفتن‌ دستانت‌ (قنوت‌) در نماز و بر تو باد به‌ مسواك‌ با هر وضو و بر تو باد به‌ آراستگی‌ اخلاقی‌ پسندیده‌ و پرهیز از اخلاق‌ ناپسند اگر چنین‌ نكردی‌ (و ضررش‌ را دیدی‌) جز خودت‌ را سرزنش‌ نكن‌. (روضة الكافی‌، ص‌ 79 و مجلسی‌، پیشین‌، ج‌74، ص68 )صفری

خداوند در آیه 51 سوره مومنون می فرماید:《 یایها الرسل کلوا من الطیبات وعملوا صالحا انی بما تعملون علیم ؛ ای پیامبران !از غذاهای پاکیزه بخورید و عمل صالح انجام دهید ، که من به آنچه انجام می دهید آگاهم.》

بعضی از مفسران معتقدند ذکر این دو (خوردن غذای پاک و انجام عمل صالح ) پشت سر یکدیگر دلیل بر وجود یک نوع ارتباطی بین این دو است ، و اشاره به این است که تغذیه بر اعمال و رفتار تاثیرگذار است . غذای حلال و پاک روح را پاک می کند و غذای حرام و ناپاک روح و جان را تیره و سبب اعمال ناصالح می گردد.

در تفسیر اثنی عشری ، در ذیل همین آیه نیز اشاره به رابطه صفا و نورانیت قلب و اعمال صالح با تغذیه حلال شده است.

منبع : برگزیده ای از کتاب اخلاق در قرآن

مالکی

te mso 9]> Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA yles DefLockedState="false” DefUnhideWhenUsed="true” DefSemiHidden="true” DefQFormat="false” DefPriority="99″ LatentStyleCount="267″> ideWhenUsed="false” QFormat="true” Name="heading 1″ />

/>

«در اوايل دوران درس وتحصيل، به ناراحتي سينه دچار شده بودم، حتي گاه از سينه ‎ام خون مي آمد. سل، مرض خطرناك آن دوران بود، و بيماري من احتمال سل داشت، و دكتر و دارو تأثير نمي‎كرد. يك روز تمام ذخيره هاي خود را كه از كار برايم باقي مانده بود، (حقوق، روزي يك ريال مي شد؛ نيمي از آن را خرج و نيم ديگر را ذخيره مي كردم) صدقه دادم. شب هنگام در عالم رؤيا حضرت ولي عصر عجل‎ا… تعالي فرجه را زيارت كردم، و به ايشان التجا بردم. دست مبارك را بر سينه‎ام كشيد، و فرمود: اين مريضي چيزي نيست ، مهم مرض‎هاي اخلاقي آدم است، و اشاره به قلب مي فرمود. بيماري سينه بهبود يافت.

به گزارش مشرق ، آيت ا… حاج ميرزا عبدالكريم حق‎شناس تهراني در سال 1298  شمسي در خانواده اي متدين در تهران متولد شدند. نام پدرشان علي و نام خانوادگي‎شان صفاكيش بود. پدر در فرمانداري آن روز تهران صاحب منصب بود و به همين جهت به علي‎خان شهرت داشت. او سه فرزند داشت: ولي، كريم و رحيم. منزل مسكوني پدریشان در خيابان عین الدوله يا ايران كنوني قرار داشت كه جزو محلات نجيب تهران حساب می شد. پدر در  ايام صباوت فرزندان خويش وفات يافت؛ ولي مادرشان تا آن زمان كه ايشان به سن پانزده شانزده سالگي برسند در قيد حيات بود.

عنایت امیرالمونین علی (ع) به مادر آیت الله حق شناس

از مادر بزرگوارشان به نیکی ياد می کردند، و براي او طلب مغفرت داشتند، و خود را وامدار ايشان می‌دانستند. می‌فرمودند: «مادرم سواد نوشتن و خواندن نداشت؛ اما به خوبی قرآن و مفاتيح را می‌خواند، و حتي آيات مبارکۀ قرآن را در ميان كلمات ديگر تشخيص می‌داد. او اين فهم وشناخت را به خوابي كه از امام امیرالمؤمنین عليه‎السلام ديده بود، مربوط می‌دانست. در آن رؤيا ايشان حضرت وصي (عليه‎الصلوه والسلام) را ديده بود كه به او دو قرص نان می‌دهند. يكي از آن‎ها را شيطان می‌رباید؛ اما او موفق می‌شود كه ديگري را حفظ كرده و بخورد. بعد از اين كه صبح از خواب برخاسته بود، ديگر می‌توانست قرآن را بشناسد، و بخواند.»

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA yles DefLockedState="false” DefUnhideWhenUsed="true” DefSemiHidden="true” DefQFormat="false” DefPriority="99″ LatentStyleCount="267″> ideWhenUsed="false” QFormat="true” Name="heading 1″ /> زندگینامه آیت الله حق شناس به قلم حجت الاسلام جاودان/صفری

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA :LatentStyles DefLockedState="false” DefUnhideWhenUsed="true” DefSemiHidden="true” DefQFormat="false” DefPriority="99″ LatentStyleCount="267″> ideWhenUsed="false” QFormat="true” Name="heading 1″ />

زنی خدمت حضرت صدیقه کبری علیها السلام آمد و عرضه داشت: مادر ضعیفی دارم که در مورد نمازش دچار شبهه و سئوال شده است و مرا برای حل آن به محضر شما فرستاده است. حضرت فاطمه علیها السلام پاسخ وی را فرمودند: اما آن زن تا ده سئوال پرسید و حضرت جواب همه ی آنها را بیان کردند. پس از سئوال و جوابها آن زن شرمنده شد و عرض کرد: من باعث زحمت برای شما فرزند رسول الله نشوم! اما حضرت فاطمة علیها السلام فرمودند: هر مسأله ای برایت پیش آمد بیا و از من بپرس آیا اگر کسی یک روز و در قبال یکصد هزار دینار اجیر شود تا بار سنگینی را به پشت بام ببرد آیا این عمل برای او سنگین و ناگوار است؟ آن زن پاسخ داد: خیر حضرت فرمودند: مزد من در برابر هر مسأله ای که از من پرسیده شود بیشتر از وزن مرواریدهایی است که فاصله ی زمین تا عرش را پر کرده است پس شایسته است سئوالاتی که از من پرسیده می شوند اصلا باعث زحمت و ناخوشی من نشود.

آری حدیث فوق یادآور آن فرمایش شگفت آور امیرالمۆمنین علیه السلام است که فرمودند: هر چه می خواهید از من بپرسید چون حضرت صدیقه طاهره علیها السلام فرمودند: هر چه برایت رخ داد بیا و بپرس. از سوی دیگر این حدیث حقاً و انصافاً و با تأکیدی رسا اهمیت تعلیم و تعلم را در دین اسلام بیان می کند.
آری! خواننده ی گرامی توجه دارد که در این روایت نورانی چگونه بین علم آموزی با ثواب اخروی، آن هم ثواب فراوان اخروی، رابطه ی مستقیم و تنگاتنگ برقرار شده است. اصولا یکی از خواص دین حق و درست همین است که اولا از روابط بین ظاهر (دنیا) و باطن (آخرت) پرده بر کند یعنی اثرات عالم شهادت بر عالم غیب را اعلان کند و ثانیا: با این اعلان کردن به فعالیتهای آدمی قداست بخشید. البته و صد البته قداستی واقعی و نه خرافی و گزاف. و ثالثا: در نتیجه ی آن دو کار انسانها را به سمت قله های کمال و وارستگی به حرکت در آورد.

نهج الحیاة، موسوعة کلمات الزهراء ص۱۳۸    صفری

nt> Normal 0 false false false false EN-US X-NONE AR-SA yles DefLockedState="false” DefUnhideWhenUsed="true” DefSemiHidden="true” DefQFormat="false” DefPriority="99″ LatentStyleCount="267″> ” UnhideWhenUsed="false” QFormat="true” Name="heading 1″ />

ayout v:ext="edit">

مرحوم‌ آيت‌الله‌ آقاي‌ سيّد جمال‌‌الدّين‌ گلپايگاني‌‌(ره) از علماء و مراجع‌ تقليد نجف‌ بودند و از شاگردان‌ برجسته‌ مرحوم‌ آيت‌الله‌ نائيني‌، که در علم و عمل زبانزد خاصّ و عام بود. در احوال معنوی ایشان آورده‌اند همسايگان‌ از صداي‌ مناجات‌ و گريه ايشان‌ حكايات بسیاری دارند، صحيفه سجادیه‌ کتاب بالینی ایشان بود، آهش‌ سوزان‌، و اشكش‌ روان‌، و سخنش‌ مؤثّر، و دلي‌ سوخته‌ داشت‌.

*ماجرای عجیب تخت فولاد

مرحوم آیت الله سید جمال الدین گلپایگانی(ره) نقل می کند، دوران‌ جواني‌ در اصفهان‌ نزد دو استاد بزرگ‌: مرحوم‌ آخوند كاشي‌ و جهانگير خان‌، درس‌ اخلاق‌ و سير و سلوك‌ مي‌آموختم، به‌ من‌ دستور داده‌ بودند، شبهاي‌ پنجشنبه‌ و جمعه‌ بروم‌ بيرون‌ از اصفهان‌، در قبرستان‌ تخت‌ فولاد قدري‌ در عالم‌ مرگ‌ و ارواح‌ تفكّر كنم‌ و مقداري‌ هم‌ عبادت‌ كنم‌ و صبح‌ برگردم‌.

لذا آخر هفته، يكي‌ دو ساعت‌ در بين‌ قبرها و در مقبره‌ها تفكّر مي‌نمودم‌ و بعد چند ساعت‌ استراحت‌ نموده‌، و سپس‌ براي‌ نماز شب‌ و مناجات‌ بر مي‌خاستم‌ و نماز صبح‌ را مي خواندم‌ و پس‌ از آن‌ به‌ اصفهان‌ مي‌آمدم‌.

شبي‌ از شبهاي‌ زمستان‌، هوا بسيار سرد بود، برف‌ مي‌آمد. براي‌ تفكّر در ارواح‌ ساكنان‌ وادي‌ آن‌ عالم‌، از اصفهان‌ حركت‌ كردم‌ و به‌ تخت‌ فولاد آمدم‌، در يكي‌ از حجرات‌ خواستم‌ دستمال‌ خود را باز كرده‌ چند لقمه‌اي‌ غذا بخورم‌ و بعد بخوابم‌، تا نيمه‌ شب‌ برنامه‌های خود را اجرا کنم.

در اين حال‌ دَرِ مقبره‌ را زدند، جنازه‌اي‌ را كه‌ از ارحام‌ و بستگان‌ صاحب‌ مقبره‌ بود در مقبره گذاشتند و شخصی برای او تا صبح قرآن خواند، وقتی قاري‌ قرآن‌ مشغول‌ تلاوت‌ شد.

همينكه‌ دستمال‌ را باز كرده‌ و مي‌خواستم،‌ مشغول‌ خوردن‌ غذا شوم‌، ديدم‌ ملائكة‌ عذاب‌ آمدند .

عين‌ عبارت‌ خود آن‌ مرحوم‌ است‌: «چنان‌ گرزهاي‌ آتشين‌ بر سر او مي‌زدند كه‌ آتش‌ به‌ آسمان‌ زبانه‌ مي‌كشيد، و فريادهائي‌ از اين‌ مرده‌ بر مي‌خاست‌ كه‌ گوئي‌ تمام‌ اين‌ قبرستان‌ عظيم‌ را متزلزل‌ مي‌كرد. نمي‌دانم‌ اهل‌ چه‌ معصيتي‌ بود؛ آیا از حاكمان‌ جائر و ظالم‌ بود كه‌ اينطور مستحقّ عذاب‌ بود؟ یا …، قاري‌ قرآن هیچ‌ اطّلاعي‌ از این عذاب نداشت‌؛ آرام‌ بر سر جنازه‌ نشسته‌ و قرآن تلاوت می‌کرد.

از مشاهده‌ اين‌ منظره‌ از حال‌ رفتم‌، بدنم‌ لرزيد، رنگم‌ پريد. و اشاره‌ می‌کردم به‌ صاحب‌ مقبره‌ كه‌ در را باز كن‌ من‌ مي‌خواهم‌ بروم‌، او نمي‌فهميد؛ هرچه‌ مي‌خواستم‌ بگويم،‌ زبانم‌ قفل‌ شده‌ و حركت‌ نمي‌كرد!

بالاخره‌ به‌ او فهماندم‌: در را باز كن‌؛ مي‌خواهم‌ بروم‌. گفت‌: آقا! هوا سرد، برف‌ روي‌ زمين‌ را پوشانيده‌، در راه‌ گرگ‌ است‌، تو را ميدرد! هرچه‌ مي‌خواستم‌ به او بفهمانم‌ كه‌ طاقت‌ ماندن‌ ندارم‌، او درک نمي‌كرد.

به ناچار خود را به در اطاق‌ كشاندم‌، در را باز كرد و من‌ خارج‌ شدم‌. و تا اصفهان‌ با آنكه‌ مسافت‌ زيادي‌ نيست،‌ بسيار به‌ سختي‌ آمدم‌ و چندين‌ بار به‌ زمين‌ خوردم به حجره. آمدم‌ يك‌ هفته‌ مريض‌ بودم‌، مرحوم‌ آخوند كاشي‌ و جهانگيرخان‌ مي‌آمدند حجره‌ و به‌ من‌ دوا مي‌دادند و جهانگيرخان‌ براي‌ من‌ كباب‌ باد ميزد و به‌ زور به‌ حلق‌ من‌ فرو مي‌برد، تا كم‌كم‌ قدري‌ قوّت گرفتم‌.

منبع: معادشناسی علامه طهرانی

nt> Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA yles DefLockedState="false” DefUnhideWhenUsed="true” DefSemiHidden="true” DefQFormat="false” DefPriority="99″ LatentStyleCount="267″> UnhideWhenUsed="false” QFormat="true” Name="heading 1″ />

ont-family: "Tahoma","sans-serif";” lang="AR-SA"> هر ماه نوری دارد و هر روز نوری دارد که مجانی به در خانه آدم میایند. این ما هستیم که باید این نورها را حفظ بکنیم. 

شیعیان امیرالمومنین نزد خدا عزیز هستند. اینها اگر بر نمازها مراقبت کنند، مساله والدین، مساله غیبت و حسن خلق و…. را رعایت کنند، این انوار هر روز به در خانه شان می آید. 

منتها ما چه می کنیم؟ این انوار را حفظ نمی کنیم. از یکی از بزرگان علما که با آشیخ حسنعلی(نخودکی اصفهانی) محشور بود، پرسیدم ایشان چگونه به این مقام نزد خدا رسیدند؟ آن ولی خدا جواب داد: “ایشان هرچه بدست می آورد نگه می داشت.” ولی ما انوار را ضایع می کنیم. شب بلند می شود نماز شب می خواند، صبح می نشیند غیبت می کند. نور نماز شب رفت. با یک حرف تلخ این نورها از بین می رود.

منبع:اخلاق وعرفان-سایت اسدالله الغالب

سيد اجل اكمل مؤ يد، علامه نحرير بهاء الدين سيد على بن سيد عبدالكريم نيلى نجفى كه جلالت شاءنش بسيار و مناقبش بى شمار است و تلميذ شيخ شهيد و فخر المحققين است در كتاب «انوار المضيئة» در ابواب فضايل حضرت اميرالمؤمنين علیه السلام به مناسبتى اين حكايت را از والدش نقل كرده که:
در قريه نيله كه قريه خوشان باشد شخصى بود كه توليت مسجد آن قريه با او بود روزى از خانه بيرون نيامد، او را طلبيدند عذر آورد كه نمى توانم ، چون تحقيق كردند معلوم شد كه بدن او با آتش سوخته غير از دو طرف رانهاى او تا طرف زانوها و ديدند درد و الم او را بى قرار كرده، سبب آنرا از او پرسيدند، گفت : در خواب ديدم كه قيامت برپا شده و مردم به داخل جهنم مى ريزند و من از آن كسانى بودم كه مرا به بهشت فرستادند همين كه رو به بهشت مى رفتم به پلى رسيدم كه عرض و طول آن بزرگ بود، گفتند كه اين صراط است پس از آن عبور كردم و هر چه از آن طى مى كردم عرضش كم ، و طولش بسيار مى شد تا رسيد بجائى كه مثل تيزى شمشير شد، در زير آن نگاه كردم ديدم كه وادى بسيار بزرگى است و در آن آتش ‍ سياهى است ، و در آن ، جمره هايى مثل قله كوهها، و مردم بعضى نجات مى يابند و بعضى در آتش مى افتند.
و من شروع كردم به لرزيدن مثل كسى كه بخواهد بيفتد تا خود را رسانيدم به آخر صراط، به آنجا كه رسيدم نتوانستم خوددارى كنم كه ناگاه در آتش افتادم و در ميان آن فرو رفتم، پس خود را رساندم به كنار وادى و هر چه دست انداختم دستم به جايى بند نشد و آتش با قوت جريان خود، مرا به پايين مى كشيد و من استغاثه مى كردم ، عقل از من پريده بود، پس ملهم شدم به آنكه گفتم : يا على بن ابى طالب ، پس نظر افكندم ديدم مردى به كنار وادى ايستاده ، در دلم افتاد كه او على بن ابى طالب علیه السلام است .
گفتم اى آقاى من ، يا اميرالمؤ منين ، فرمود: دست خود را بياور نزديك ، پس دست خود را به جانب آن حضرت ، دراز كردم پس ‍ دستم را گرفت و كشيد و مرا بيرون آورد و با دست خود آتش را از دو طرف رانم دور كرد در اين محل وحشت زده از خواب جستم و اين حال خود را ديدم كه مى بينيد سالم نمانده بدن من از آتش مگر آنجائى كه امام دست ماليده ؛ پس مدت سه ماه مرهم كارى كرد تا سوخته ها بهتر شد. و بعد از آن كم بود كه نقل كند اين حكايت را جهت احدى مگر آنكه تب مى گرفت او را .

اومد پيشم حالش خيلي عجيب بود فهميدم با بقيه فرق ميکنه
گفت :حاج آقا يه سوال دارم که خيلي جوابش برام مهمه
گفتم :چشم اگه جوابشو بدونم خوشحال ميشم بتونم کمکتون کنم
گفت: من رفتني ام!
گفتم: يعني چي؟
گفت: دارم ميميرم
گفتم: دکتر ديگه اي رفتی، خارج از کشور؟
گفت: نه همه اتفاق نظر دارن، گفتن خارج هم کاري نميشه کرد.
گفتم: خدا کريمه، انشاله که بهت سلامتي ميده
با تعجب نگاه کرد و گفت: اگه من بميرم یعنی خدا کريم نيست؟
فهميدم آدم فهميده ايه و نميشه گول ماليد سرش
گفتم: راست ميگي، حالا سوالت چيه؟
گفت: من از وقتي فهميدم دارم ميميرم خيلي ناراحت شدم از خونه بيرون نميومدم
کارم شده بود تو اتاق موندن و غصه خوردن
تا اينکه يه روز به خودم گفتم تا کي منتظر مرگ باشم
خلاصه يه روز صبح از خونه زدم بيرون مثل همه شروع به کار کردم اما با مردم فرق داشتم، چون من قرار بود برم و انگار اين حال منو کسي نداشت
خيلي مهربون شدم، ديگه رفتاراي غلط مردم خيلي اذيتم نميکرد
با خودم ميگفتم بذار دلشون خوش باشه که سر من کلاه گذاشتن
آخه من رفتني ام و اونا انگار موندنی
سرتونو درد نيارم من کار ميکردم اما حرص نداشتم بين مردم بودم اما بهشون ظلم نميکردم و دوستشون داشتم
ماشين عروس که ميديدم از ته دل شاد ميشدم و دعا ميکردم
گدا که ميديدم از ته دل غصه ميخوردم و بدون اينکه حساب کتاب کنم کمک ميکردم
مثل پير مردا برای همه جوونا آرزوي خوشبختي ميکردم
الغرض اينکه اين ماجرا منو آدم خوبي کرد و مهربون شدم
حالا سوالم اينه که من به خاطر مرگ خوب شدم و آيا خدا اين خوب شدن منو قبول ميکنه؟
گفتم: بله، اونجور که میدونم و به نظرم ميرسه آدما تا دم رفتن خوب شدنشون واسه خدا عزيزه
آرام آرام خدا حافظي کرد و تشکر، وقتی داشت ميرفت گفتم: راستي نگفتي چقدر وقت داري؟
گفت: معلوم نيست بين يک روز تا چند هزار روز!!!
يه چرتکه انداختم ديدم منم تقريبا همين قدرا وقت دارم. با تعجب گفتم: مگه بيماريت چيه؟
گفت: بيمار نيستم!
گفتم: پس چي؟
گفت: فهميدم مردنيم، رفتم دکتر گفتم: ميتونيد کاري کنيد که نميرم گفتن: نه گفتم: خارج چي؟ و باز گفتند : نه! خلاصه حاجي مارفتني هستيم وقتش فرقي داره مگه؟ باز خنديد و رفت و دل منو با خودش برد

شخصی از بندگان خدا در شهر یزد گرفتاری سختی داشت خدمت حضرت صاحب الزمانارواحنا فدا مشرف می شود ولی آن بزرگوار را نمی شناسد حضرت به او فرموده بودند :

سوره یس را بخوان چون به کلمه مبین که در شش مورد آمده رسیدی حاجت خود را نیت کن و پس از قرائت سوره نیز حاجت خود را درخواست کن تا خداوند دعای تو را مستجاب نماید.

او گفت : چون در سوره یس نگاه کردم دیدم کلمه مبین در هفت مورد ذکر شده تعجب کردم اما با تامل دقت کردم فهمیدم در شش مورد بدون الف و لام است ( مبین ) و در یک مورد همراه با آن می باشد ( المبین ) سپس گفت سوره را همان طوری که حضرت فرموده بود خواندم و خداوند نیز دعایم را مستجاب کرد.

منبع : صحیفه مهدیه صفحه ۴۱۲ و ۴۱۳

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA yles DefLockedState="false” DefUnhideWhenUsed="true” DefSemiHidden="true” DefQFormat="false” DefPriority="99″ LatentStyleCount="267″> ideWhenUsed="false” QFormat="true” Name="heading 1″ />